Pierwszy „cytat” z Matejki - Adam Poniński ze Szczęsnym Potockim Centralny fragment obrazu z dodaną lożą  Drugi „cytat” z Matejki - Franciszek Salezy Potocki, Michał Fryderyk Czartoryski i brat króla Michał Jerzy Poniatowski

Muzeum Zamojskie zaprasza na prezentację obrazu
„Rejtan wg Matejki” - Georga Fischhofa.
Obraz można oglądać w dniach:
wtorek - niedziela w godz. od 900 do 1600.

  •    Wydawnictwa   

    stars

     

    ARCHEOLOGIA DOLINY
    POLSKO-UKRAIŃSKIEJ RZEKI
    WARĘŻANKA
    Zamość 2011
    Redakcja
    Jerzy Kuśnierz, Taras Mylian, Ołeh Osaulczuk, Andrzej Urbański
    Koordynator projektu:
    Andrzej Urbański
     
     

    l1

     

    Zrealizowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu:
    „Dziedzictwo kulturowe”  Priorytet 5 Ochrona zabytków archeologicznych
    Partnerzy projektu
    Ratownicza Służba Archeologiczna – Państwowy Oddział Regionalny Instytutu Archeologii Narodowej Akademii Nauk Ukrainy  –  Lwów

     

     

    OPIS WYDAWNICTWA

     

     

    ARCHEOLOGIA DOLINY
    POLSKO-UKRAIŃSKIEJ RZEKI
    WARĘŻANKA

     

    Oddajemy do rąk Państwa kolejną publikację będącą efektem wieloletniej i wszechstronnej współpracy muzealników z Zamościa z partnerami ukraińskimi reprezentującymi różne instytucje. Wspólnie z pracownikami muzeów, służb konserwatorskich i uczelni wyższych z Łucka, Lwowa, Tarnopola, Kamieńca Podolskiego i Włodzimierza Wołyńskiego udało się zrealizować wiele wspólnych przedsięwzięć –  wystaw, konferencji naukowych, publikacji i projektów badawczych. Dotychczasowe dobre doświadczenia skłoniły nas do podjęcia kolejnego, wspólnego projektu z dziedziny archeologii „Archeologia doliny polsko-ukraińskiej rzeki Warężanka”. Idea tego zadania pojawiła się podczas obrad międzynarodowej konferencji naukowej w Kamieńcu Podolskim, poświęconej pamięci znakomitego ukraińskiego archeologa Iona Winokura jesienią 2010 roku, a jego pomysłodawcami byli niżej podpisani. Od lat naukowcy zajmujący się badaniami pradziejów obszarów położonych w bezpośrednim sąsiedztwie granicy państwowej zwracali uwagę na niedostateczny stan ich rozpoznania. W tej sytuacji postanowiono przeprowadzić badania archeologiczne po obu stronach granicy, w obrębie doliny rzeki. W trakcie archeologicznych badań powierzchniowych zamierzano odkryć nowe stanowiska archeologiczne oraz potwierdzić istnienie wcześniej zarejestrowanych.
    Górne dorzecze rzeki Bug w przeciągu stuleci było i pozostaje do dzisiaj jednym z najbardziej cennych pod względem archeologicznym terytoriów. Intensywnie zasiedlano je na przestrzeni dziejów. Należy zgodzić się z T. Wasilewskim, że ziemie te nigdy nie były granicą etniczną czy kulturową, a raczej rdzeniem, wokół którego jednoczyły się różne etnosy . Terytorium to stanowiło rodzaj pomostu między Wschodem i Zachodem.
    Szczególnej wagi w tych warunkach nabiera problem poznania przeszłości na przykładzie niewielkich terytoriów stanowiących całość określoną pewnymi czynnikami naturalnymi. Jednym z takich przykładów jest dorzecze rzeki Warężanka – lewego dopływu Bugu. Długość koryta Warężanki wynosi 37 km, z których pierwsze 17 km o bardzo rozgałęzionym systemie małych dopływów znajduje się na obszarze Polski, a pozostałe 20 km na terytorium Ukrainy. Dolina rzeki Warężanki jest dobitnym przykładem zmienności historycznej tego terenu…..
     
    czytaj więcej:
    Archeologia doliny polsko-ukraińskiej rzeki Warężanka
    cz.1 cz.2 cz.3 cz.4

     

     

    stars

    —————————————————————–

    Tradycyjny haft ludowy w stroju hrubieszowsko – tomaszowskim
    Zamość 2011
    Autor:
    Elżbieta Piskorz – Branekova
    Koordynator projektu:
    dr Piotr Kondraciuk

     

    l1 

    Zrealizowano przy udziale środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
    w ramach programu operacyjnego Dziedzictwo kulturowe,
    Priorytet 5. Ochrona dziedzictwa kultury ludowej.
    Projekt pt. „Tradycyjny haft ludowy w stroju tomaszowsko – hrubieszowskim”
    Partnerzy projektu
    Muzeum im. ks. Stanisława Staszica w Hrubieszowie
    Muzeum Regionalne im. Janusza Petera w Tomaszowie Lubelskim

    OPIS WYDAWNICTWA

     

    Tradycyjne stroje i hafty

    hrubieszowsko – tomaszowskie

    (w zbiorach Muzeum im. ks. Stanisława Staszica w Hrubieszowie,
    Muzeum Regionalnego im. Janusza Petera w Tomaszowie Lubelskim
    i Muzeum Zamojskiego w Zamościu)
    Strój, który po głębokim namyśle pozwoliłam sobie określać umownym mianem hrubieszowsko-tomaszowskiego, w granicach II Rzeczpospolitej, czyli
    przed rokiem 1939, noszono na południowowschodnich obszarach woj. lubelskiego, południowozachodnich wołyńskiego oraz północnowschodnich lwowskiego, czyli w polsko-ruskiej strefie kulturowej . Występował on na terenach ciągnących się szerokim pasem pomiędzy Hrubieszowem i Tomaszowem Lubelskim, na południowy wschód sięgając poza Rawę Ruską i Sokal, obejmując swym zasięgiem oba brzegi rzeki Bug. Geograficznie ziemie te leżą na Roztoczu Środkowym i Wyżynie Zachodniowołyńskiej (Wołyńskiej wysoczynie).W literaturze przedmiotu ubiór ten nazywa się różnie. Najczęściej występujące określenie to strój hrubieszowski lub tomaszowski , jednak po analizie tekstu pojawia się refleksja, że posiadają one wiele cech wspólnych lub praktycznie się nie różnią . Badacze z Ukrainy wywodzą jego nazwę od miasta Sokal i uważają za typowy dla Sokalszczyny (region etnograficzny w okolicach Lwowa) i zaliczają do grupy strojów wołyńskich .

     czytaj więcej:

    Bibliografia(pdf)
    Tradycyjne stroje i hafty hrubieszowsko – tomaszowskie(pdf)
    Słownik terminów ogólnych(pdf)
    Rodzaje ściegów(pdf)
    Katalog elementów stroju (pdf) – cz.1cz.2, cz.3

     

    stars

    —————————————————————–

     

    „POD NIEBEM PÓŁNOCY”

    Z dziejów polsko-włoskich związków artystycznych

    Zamość 2010
    Autor:
    dr Piotr Kondraciuk

    l1

    OPIS WYDAWNICTWA

    „POD NIEBEM PÓŁNOCY’

    Z dziejów polsko-włoskich związków artystycznych

    Pod takim tytułem odbyła się w Zamościu w dniu 23 czerwca 2010 r. konferencja naukowa, poświęcona wzajemnym związkom sztuki włoskiej i polskiej. Zamość – najbardziej włoskie z polskich miast, zwane Padwa północy i perła renesansu jest miejscem, gdzie związki te są do dziś widoczne. Wystarczy wspomnieć założenie urbanistyczne miasta idealnego, kościół katedralny z zachowanymi detalami wnętrza oraz kamienice podcieniowe w rynku.
    Kontakty Zamościa z kultura włoska datują się od początków powstania miasta. Jan Zamoyski, późniejszy kanclerz i hetman wielki koronny, zetknął się z kultura włoska podczas studiów na Uniwersytecie w Padwie, gdzie zdobył gruntowne wykształcenie i wysoka kulturę artystyczna. Zapewne w Padwie lub Wenecji zrodziła się koncepcja budowy miasta – twierdzy, przyszłej stolicy dóbr rodowych. Realizacje tego wielkiego przedsięwzięcia powierzył Zamoyski włoskiemu architektowi, Bernardowi Morando, pracującemu wcześniej przy budowie zamku królewskiego w Warszawie. Ten mało dotychczas znany architekt otrzymał od polskiego magnata wyjątkową szanse, której pozazdrościć mu mogło wielu wybitnych włoskich urbanistów. W „dalekim kraju” stworzył miasto budzące zachwyt…
    czytaj więcej:
    „POD NIEBEM PÓŁNOCY”
    Z dziejów polsko-włoskich związków artystycznych
    stars

    —————————————————————–

    Sztuka włoska- Katalog wystawy
    Zamość 2010
    Autor:
    dr Piotr Kondraciuk
    Nakład wyczerpany

    l1

    OPIS WYDAWNICTWA

    Sztuka włoska- Katalog wystawy

    Wystawy sztuki włoskiej w Muzeum Zamojskim w Zamościu organizowane są od 2008 r. Inspiracją do organizowania tego typu prezentacji był Festiwal Kultury Włoskiej „Arte, kultura, musica e…”, zorganizowany w tym roku w Zamościu, do którego włączyły się zamojskie instytucje kultury, stowarzyszenia i szkoły. Zorganizowana w r. 2008 wystawa p.t. „Sztuka włoska w polskim mieście włoskiego renesansu” prezentowała oryginalne malarstwo i grafikę włoską ze zbiorów muzeów polskich..
    W roku bieżącym miały miejsce kolejne prezentacje sztuki włoskiej. W ramach projektu Zamość Letni Salon Sztuki Lubelszczyzny Muzeum Zamojskie zaprezentowało dwie wystawy.Wystawa „Miasta i twierdze włoskie w grafice XVI – XVIII wieku” przygotowana została w oparciu o reprodukcje graficzne znajdujące się w dziełach: Hartmanna Schedela, Liber chronicorum, wydanym w Norymberdze w 1491 r.; Sebastiana Munstera, Cosmographiae, wydanym w Bazylei w 1550 r.; G. Brauna i F. Hogenberga, Civitatis Orbis Terrarum?, z kolejnych tomów wydanych w Kolonii w latach 1572-1589; Henri de Beauvau, Relation journalier du voyage du Lewant, wydanym w Nancy w 1615 r.; oraz Giambatisty Albruzzi, Storia moderna di tutti i popoli del mondo, wydanym w Wenecji w 1761 r. Zaprezentowano także fotokopie dzieł graficznych Georga i Albrechta Seutterów z lat 1730-56, Della Cateny, Matthaeusa Merona i J.P. Le Bas’a.
    Druga wystawa z cyklu prezentacji sztuki włoskiej zatytułowana „Sztuka włoska ze zbiorów muzealnych i prywatnych w regionie”, zgromadziła wybrane dzieła sztuki włoskiej, znajdujące się w zbiorach muzeów kościelnych i samorządowych regionu lubelskiego (m.in. Muzeum Lubelskie, Muzeum Kresów w Lubaczowie, Muzeum Zamojskie, Muzeum Regionalne w Krasnymstawie, Muzeum 200-lecia Diecezji Lubelskiej, Muzeum Sakralne Kolegiaty Zamojskiej),…
    czytaj więcej:
    Katalog włoski cz.1(pdf 3,6MB)
    Katalog włoski cz.2(pdf 6,9MB)
    Katalog włoski cz.3(pdf 5,7MB)
    Katalog włoski cz.4(pdf 5,1MB)
    Katalog włoski cz.5(pdf 3,5MB)
     
    stars

    —————————————————————–

    Tradycyjny haft ludowy w stroju zamojskim
    Lublin – Zamość 2009
    Autor:
    Elżbieta Piskorz – Branekova
    Koordynator projektu:
    dr Piotr Kondraciuk

    l1

    OPIS WYDAWNICTWA

    Tradycyjny haft ludowy w stroju zamojskim

    Haft, który w naszych czasach pełni przede wszystkim funkcje zdobnicze, wykształcił się w ra­mach kolejnych etapów ewolucji z konstrukcyjnego (tworzącego szew) łączenia dwóch części tkaniny lub skóry. Początkowo miał on wyłącznie układ pasowy i w przypadku tkanin związany był ściśle ze strukturą materiału, wykonywano go najczęściej nićmi lnianymi w kolorze natu­ralnym, czyli w różnych odcieniach szarości. Z czasem jego ściegi przestały wyłącznie łączyć płaty odzieży, a zaczęły pełnić także, lub jedynie funkcje ozdobne. Generalnie wszystkie występujące w polskiej kulturze ludowej hafty dzielimy na dwa zasadnicze zespoły: liczone i swobodnie nakładane na tkaninę.(…)
    Strój, który nazywamy dziś zamojskim przez wiele lat nie wzbudzał specjalnego zainteresowania. Miał jednak to szczęście, że zachowała się, co prawda skromna i nie­zbyt rozbudowana, mająca raczej charakter przyczyn­kowy, dotycząca go literatura oraz bardziej reprezen­tatywna, prezentująca go ikonografia. Pierwsze pisem­ne informacje, mówiące o strojach z okolic Zamościa zawarte zostały w wydanej w 1856 roku pracy Józefa Gluzińskiego’. Zebrane przez niego materiały były także podstawą do opisu tego ubioru sporządzo­nego przez Oskara Kolberga, zawartego w tomie Lubelskie.(…)
    czytaj więcej:
    tytuł(pdf)
    haft zamojski (pdf-1,2MB)
    strój zamojski(pdf-6,2MB)
    tablice haftów(pdf-4,5MB)
    katalog(pdf6,6MB)
     
    stars

    —————————————————————–

    rz1Sztuka sakralna.
    Rzeźba
    Zamość 2007
    Opracowanie naukowe:
    dr Piotr Kondraciuk

    l1

    OPIS WYDAWNICTWA

    Rzeźba sakralna w zbiorach Muzeum Zamojskiego

    Utworzone 1926 r. z inicjatywy lokalnych działaczy społecznych Muzeum w Zamościu posiada bogate zbiory sztuki sakralnej. Należą one do najstarszych kolekcji, tworzonych wraz z powstaniem w Zamościu instytucji muzealnej . Pozyskiwane były głównie dzięki darom osób zainteresowanych rozwojem tej regionalnej placówki badawczej oraz poprzez badania terenowe pracowników Muzeum, prowadzone w różnych okresach jego funkcjonowania. Wśród tych zbiorów odrębną pozycję zajmuje rzeźba sakralna, znajdująca się w dwóch działach Muzeum: rzeźby artystycznej i etnografii(…)
    czytaj więcej:
    część 1 (pdf- 6,52MB),
    część 2 (pdf-7,82MB),
    część 3 (pdf- 7,54MB)
     
     

    Strony: 1 2 3